10 passievruchtzaden (Passiflora edulis)

Passiebloem (Passiflora edulis) is een klimplant, afkomstig uit Zuid- en Midden-Amerika; in het bijzonder wordt het beschouwd als inheems in het Amazonegebied van Peru, Colombia, Ecuador, Venezuela, Brazilië, Paraguay, Bolivia, Uruguay en Noord-Argentinië.1 Het behoort tot het geslacht Passiflora en zijn eetbare fruit, geel of paars, is passievrucht. Passiflora edulis is een klimplant die onder gunstige klimatologische omstandigheden negen meter lang kan worden, hoewel de levensduur over het algemeen niet langer is dan tien jaar. [nodig citaat] De stengel is stijf en houtachtig; Het heeft afwisselende, grote, groenblijvende, gladde, donkergroene bladeren. Dezelfde plant kan ongelobde bladeren vertonen wanneer deze zich begint te ontwikkelen, en vervolgens drielobbige bladeren, vanwege het fenomeen van bladheterofilie. De wortels zijn, zoals gebruikelijk bij klimplanten, oppervlakkig. De bloem wordt individueel gepresenteerd; het kan een diameter van vijf centimeter bereiken bij wilde variëteiten, en tot het dubbele bij degenen die zijn geselecteerd vanwege hun sierwaarde. Het is normaal gesproken wit, met roze of roodachtige tinten, in P. edulis; andere soorten hebben kleuren variërend van donkerrood tot lichtblauw. Het uiterlijk van de bloem, vergelijkbaar met een doornenkroon, bracht de Spaanse kolonisten ertoe om het de passievrucht te noemen; de pentaradiale structuur heeft een theologische interpretatie gekregen, waarbij de vijf bloembladen en vijf kelkblaadjes de tien apostelen symboliseren (twaalf, minus Judas Iskariot en Peter), terwijl de vijf meeldraden de vijf stigmata zouden vertegenwoordigen. Ten slotte zouden de drie stampers overeenkomen met de spijkers van het kruis. Passievrucht is een ovale of ronde bes, 4 tot 10 cm in diameter, vezelig en sappig, bedekt met een dikke, wasachtige, delicate en oneetbare schil. Het vruchtvlees heeft veel kleine zaadjes.