Sterilisator voor water, uv-lamp, 55 watt, debiet 30 l/min, voor filtersystemen, omgekeerde osmose en aquarium

Zuiver water is een chemisch concept, we hebben het altijd over water voor menselijke consumptie. In het water zijn vriendelijke stoffen en gevaarlijke stoffen aanwezig. De aanwezigheid van zouten is belangrijk, we konden nooit gedemineraliseerd water drinken, maar we kunnen ook niet zeggen over de aanwezigheid van micro-organismen, ook al zijn ze niet pathogene pathogenen altijd ongewenst.

Het water dat thuis in de kraan komt, vooral als het aquaduct heeft (eenmaal openbaar), heeft over het algemeen geen of lage bacteriële lading. De aanwezigheid van chloor voorkomt de ontwikkeling van micro-organismen.

Maar dat is niet altijd het geval, bijvoorbeeld waar er stortbakken of tanks zijn, de afdekking chloor heeft de neiging om door een verdampingsverschijnsel te verdwijnen en het water zonder afdekking achter te laten. Ook als het distributienet droge of slecht gebruikte takken heeft, bestaat er een hoog risico op microbiële groei.

Bronwater kan perfect zijn zonder de aanwezigheid van micro-organismen, maar dat is niet altijd het geval. Vooral als de grondwaterspiegel niet diep is, kunnen meteorische gebeurtenissen de kwaliteit van het water dat we ophalen beïnvloeden.

We hebben het niet verder over beek- of bronwater. Ze zijn zeer kwetsbaar, de beek stroomt door terreinen die onaangetast kunnen lijken, ansichtkaarten, zoals berghutten, maar ze zijn zeer kwetsbaar. Water op zijn weg kan alles opnemen en absorberen. Dezelfde toespraak betreft regenwater, misschien verzameld op het dak met dakgoot, die in een stortbak stuurt... slecht water! We weten nooit wat er op het dak was voordat de regen het wast.

Ultraviolet licht in het C-spectrum bij een golflengte van 260 nm (nanometer) heeft het vermogen om onherstelbaar DNA te beschadigen en zo elk levend weefsel te vernietigen.

Het is duidelijk dat het niet voldoende is om UV-licht te zeggen spectrum C (hoewel het speelgoed dat een blauw violet licht uitstraalt en als uv-sterilisatoren wordt doorgegeven..) We moeten een inactiveringsdosis definiëren, dat wil zeggen een hoeveelheid straling gedurende voldoende tijd om cellen te inactiveren of virussen te vernietigen.

De voor de vernietiging van het DNA benodigde dosiswaarden zijn experimenteel en variëren tussen 4000 en 55.000 microwatt/cm2. In Europa met een dosis van 30.000 microwatt/cm2 kunnen wij steriel water garanderen.

Op andere continenten zoals Afrika zijn er virussen die doses tot 55.000 microwatt/cm2 (tobavirus) nodig hebben om uit te roeien.

De dosis hangt dan af van het vermogen van de lamp en de contacttijd.